موضوعات سایت

برای تعجیل در فرج

من درهمه حـال از احوال پیـروانم آگاهم.امـام زمان(عج).

Loading ... Loading ...

ارزشیابی سایت

ارزیابی شما از سایت

Loading ... Loading ...

ورودی های سایت

برای ارزشیابی سایت،بفرماییدشما از کدام قشر جامعه هستید؟

Loading ... Loading ...

ویژه غدیر

قالَ الاْمامُ علىّ بن أبی طالِب أمیرُ الْمُؤْمِنینَ (عَلَیْهِ السلام) :

إغْتَنِمُوا الدُّعاءَ عِنْدَ خَمْسَهِ مَواطِنَ: عِنْدَ قِرائَهِ الْقُرْآنِ، وَ عِنْدَ الاْذانِ، وَ عِنْدَ نُزُولِ الْغَیْثِ، وَ عِنْدَ الْتِقاءِ الصَفَّیْنِ لِلشَّهادَهِ، وَ عِنْدَ دَعْوَهِ الْمَظْلُومِ، فَاِنَّهُ لَیْسَ لَها حِجابٌ دوُنَ الْعَرْشِ.

حضرت امیر المومنین امام علی (علیه السلام) فرمود: پنج موقع را براى دعا و حاجت خواستن غنیمت شمارید:

موقع تلاوت قرآن، موقع اذان، موقع بارش باران، موقع جنگ و جهاد ـ فى سبیل اللّه ـ موقع ناراحتى و آه کشیدن مظلوم. در چنین موقعیت ها مانعى براى استجابت دعا نیست

أمالى صدوق : ص ۹۷، بحارالأنوار: ج ۹۰، ص ۳۴۳، ح ۱

 

قالَ الاْمامُ علىّ بن أبی طالِب أمیرُ الْمُؤْمِنینَ (عَلَیْهِ السلام) :

اَلْعِلْمُ وِراثَهٌ کَریمَهٌ، وَ الاْدَبُ حُلَلٌ حِسانٌ، وَ الْفِکْرَهُ مِرآهٌ صافِیَهٌ، وَ الاْعْتِذارُ مُنْذِرٌ ناصِحٌ، وَ کَفى بِکَ أَدَباً تَرْکُکَ ما کَرِهْتَهُ مِنْ غَیْرِکَ.([۲])

فرمود: علم; ارثیه اى با ارزش، و ادب; زیورى نیکو، و اندیشه; آئینه اى صاف، و پوزش خواستن; هشدار دهنده اى دلسوز خواهد بود. و براى با أدب بودنت همین بس که آنچه براى خود دوست ندارى، در حقّ دیگران روا نداشته باشى.

أمالى طوسى : ج ۱، ص ۱۱۴ ح ۲۹، بحارالأنوار: ج ۱، ص ۱۶۹، ح ۲۰


اصبغ یکى از رجال بنام و از یاران حضرت على (علیه السلام ) است که براى مذاکره با معاویه به شام فرستاده شد. مى گوید:
وقتى بر معاویه وارد شدم دیدم عمروبن عاص و جمعى از سران بنى امیه در اطراف معاویه حلقه زدند، و ابوهریره و ابوالدارداء در پیش روى او قرار دارند
تا چشم او به من افتاد، گفت
عثمان مظلوم کشته شد و چرا على (علیه السلام ) قاتلان عثمان را به من تحویل نمى دهد؟
در جواب معاویه گفتم
اى معاویه ، ما مى دانیم و تو هم مى دانى که دروغ مى گویى ، تو عثمان را بهانه قرار دادى که به حکومت دست یابى .
بعد به ابوهریره گفتم
تو را به خدائى که مى پرستى سوگند مى دهم در روز غدیرخم کجا بودى ؟
ابوهریره گفت
در میان جمعیت بودم
پرسیدم ، رسول خدا در آن روز درباره على (علیه السلام ) چه فرمود؟
ابوهریره گفت : شنیدم که رسول خدا فرمود:
من کنت مولاه فعلى مولاه اللهم وال من والاه ، و عاد من عاداه ، وانصر من نصره ، واخذل من خذله .
گفتم اى ابوهریره ! تو که این سخنان را با گوش خود از پیامبر شنیدى پس ‍ چرا على (علیه السلام ) را دشمن مى دارى ؟
ابوهریره فقط گفت : انالله و انا الیه راجعون .
چون معاویه دید که روش مناظره من در حاضران مجلس تاءثیر کرد فریاد زد و باسخنان بى مورد مرا ساکت کرد

پیکار صفین ص ۱۲۳: نصربن مزاحم – و – الفتوح ص ۴۷۸: ابن اعثم کوفى – و – اسدالغابه – و – الاصابه ج ۲ ص ۴۰۸: ابن حجرعسقلانى

زمینه‏هاى تاریخى حادثه غدیر

با حلول ماه ذى القعده سال دهم هجرى، رسول گرامى اسلام (صلى الله علیه و آله) تصمیم خود را جهت زیارت خانه خدا و اداى فریضه حج با مسلمانان در میان نهاد. این خبر به سرعت در شهر مدینه و اطراف آن منتشر گردید و علاوه بر آن به گوش مسلمانان دیگر که در نقاط مختلف عربستان زندگى مى‏کردند رسید، به طورى که در اندک زمان هزاران نفر براى برگزارى فریضه حج در کنار رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) حاضر شدند.

در بیست و پنجم ذى القعده کاروان رسول خدا با شمار زیادى از مسلمانان که مورخان تعداد آنها را تا صد هزار نفر و یا اندکى بیشتر ذکر کرده‏اند، از مدینه به قصد مکه خارج گردید. این عده غیر از کسانى بودند که از نقاط دیگر عربستان از جمله ساکنان مکه و آبادی‌هاى اطراف آن ‏به حج‌گزاران ملحق شدند.

شیخ مفید در کتاب الارشاد آورده است:

پس از برخورد رسول خدا (صلى الله علیه و آله) با مسیحیان نجران و جریان مباهله، حجه الوداع به وقوع پیوست. اندکى قبل از این پیشامد، پیامبر (صلى الله علیه و آله) على (علیه السلام) را به یمن فرستاد تا خمس گنجینه‏ها و معادن را از اهالى آنجا بگیرد و آنچه را که مسیحیان نجران از حله و پول متعهد شده بودند، دریافت کند.

در بیست و پنجم ذى القعده کاروان رسول خدا با شمار زیادى از مسلمانان که مورخان تعداد آنها را تا صد هزار نفر و یا اندکى بیشتر ذکر کرده‏اند، از مدینه به قصد مکه خارج گردید. این عده غیر از کسانى بودند که از نقاط دیگر عربستان از جمله ساکنان مکه و آبادی‌هاى اطراف آن ‏به حج‌گزاران ملحق شدند.

حضرت على (علیه السلام) به محل مأموریت خود عزیمت کرد. رسول خدا به کس دیگر غیر از على (علیه السلام) در این کار اعتماد نکرد و در میان مردم هیچ کس را شایسته این کار ندید. پیامبر على (علیه السلام) را به عنوان نایب خود به این سفر گسیل داشت، زیرا درباره انجام مأموریتى که بر عهده‏اش گذاشته بود، آسوده خاطر بود.

در همین ایام رسول آهنگ حج نمود و پس از آن که جمعیت زیادى از مدینه و اطراف آن با پیامبر همراه شدند، آن حضرت در بیست و پنجم ذى القعده از مدینه خارج گردید. همزمان با آن رسول خدا (صلى الله علیه و آله) نامه‏اى به على (علیه السلام) که در یمن به سر مى‏برد ارسال کرد و در آن به آن حضرت سفارش کرد که از یمن به مکه آید، اما در مورد نوع حج خود و چگونگى نیت آن مطلبى براى على (علیه السلام) ننوشت.

به هر حال، رسول خدا در جمع مسلمانان به سوى مکه به راه افتاد و حضرت على (علیه السلام) نیز با سپاهى که همراهش بودند، از یمن به سمت مکه حرکت نمود. حضرت با نزدیک شدن به مکه، سپاه را به شخصى سپرد و خود جهت دیدار پیامبر به سرعت روانه گشت به طورى که موفق شد قبل از ورود به مکه رسول خدا (صلى الله علیه و آله) را ملاقات کند و درباره سفر خود و حله‏ها و هدایایى که آورده بود گزارشى تقدیم نماید.

رسول خدا ضمن اظهار خرسندى از دیدار على (علیه السلام) از او سؤال کرد که: اى على، به چه نیتى احرام بستى؟ على (علیه السلام) در پاسخ گفت: اى رسول خدا شما براى من ننوشته بودى که خود به چه نیتى احرام خواهى بست، من به نیت شما آگاه نبودم، از این رو به هنگام احرام و تلبیه نیتم را به نیت شما پیوند زدم و گفتم: بار خدایا، من به همان نیتى احرام مى‏بندم که رسول تو بسته است و سى و چهار شتر نیز براى قربانى با خود آورده‏ام.

رسول خدا فرمود: الله اکبر! من شصت و شش شتر براى قربانى آورده‏ام. تو در حج و مناسک و انجام قربانى با من شریک هستى. اکنون بر احرام خود باش و به سوى لشکر بازگرد و آنان را سریعا بیاور تا در مکه به هم ملحق گردیم.

رسول خدا جهت انجام مناسک حج چند روزى در مکه به سر برد. آن حضرت در روز عرفه و به روایتى در روز عید خطبه‏اى در جمع مسلمانان ایراد فرمود که در آن همگان را به رعایت تقواى الهى، تعهد به ارزش‌هاى اخلاقى و مراعات حقوق یکدیگر سفارش نمود. (۱) پس از آن رسول گرامى تصمیم گرفت که مکه را به قصد مدینه ترک گوید. فرمان حرکت صادر گردید و بار دیگر خیل عظیم مردم به همراهى پیامبر خود مکه را به قصد مدینه پشت سر گذاشتند. هنگامى که این کاروان عظیم به نزدیک جحفه رسید، امین وحى الهى در نقطه‏اى به نام غدیر خم فرود آمد و این آیه را به رسول خدا نازل کرد که:

رسول خدا ضمن اظهار خرسندى از دیدار على (علیه السلام) از او سؤال کرد که: اى على، به چه نیتى احرام بستى؟

على (علیه السلام) در پاسخ گفت: اى رسول خدا شما براى من ننوشته بودى که خود به چه نیتى احرام خواهى بست، من به نیت شما آگاه نبودم، از این رو به هنگام احرام و تلبیه نیتم را به نیت شما پیوند زدم و گفتم: بار خدایا، من به همان نیتى احرام مى‏بندم که رسول تو بسته است و سى و چهار شتر نیز براى قربانى با خود آورده‏ام.

یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک و ان لم تفعل فما بلغت رسالته و الله یعصمک من الناس ان الله لا یهدى القوم الکافرین (۲)؛ اى پیامبر! آنچه را از سوى پروردگارت نازل شده است، به مردم برسان. و اگر چنین نکنى، رسالت او را انجام نداده‏اى. و خداوند تو را از(خطرهاى احتمالى) مردم حفظ مى‏کند. و خداوند جمعیت کافران را هدایت نخواهد کرد.

با نزول این آیه پیامبر دستور داد که کاروان از حرکت باز ماند و با این فرمان، مسلمانان کسانى را که در پیشاپیش قافله در حرکت بودند، به بازگشت دعوت کردند و کسانى که در عقب بودند نیز به تدریج، به دیگران پیوستند.

هنگام ظهر فرا رسیده بود و هوا به شدت گرم بود، به طورى که مردم قسمتى از عباى خود را بر سر و قسمتى دیگر را به زیر پا افکندند. وقت نماز فرا رسید و پیامبر به آنان اطلاع داد که همه باید براى شنیدن پیام تازه‏اى آماده شوند. در اینجا مسلمانان منبرى از جهاز شتران ترتیب دادند و رسول خدا بر بالاى آن قرار گرفت و خطبه تاریخى خود را ایراد فرمود.(۳)

پس از پایان مراسم تعیین جانشین در سرزمین غدیر خم، مسلمانان برخاستند و هر گروه و دسته‏اى به جانب مقصدى روانه گشت. پیامبر (صلى الله علیه و آله) و عده زیادى که از مدینه به همراه آن حضرت آمده بودند نیز راه مدینه را در پیش گرفتند به طورى که هنوز سال دهم به پایان نرسیده بود وارد مدینه شدند. و چندى بعد رسول خدا (صلى الله علیه و آله) به بستر بیمارى افتاد که به رحلت آن سرور انجامید، در صورتى که اندکى قبل از آن تکلیف جانشین و رهبرى پس از خود را تعیین کرده بود.

 

پى‏نوشت‌ها:

۱- جهت اطلاع از این خطبه بنگرید به السیره النبویه معروف به سیره ابن هشام ۴/ ۲۵۰

۲- سوره مائده/ ۶۷ .

۳- ارشاد شیخ مفید ۱/۱۵۸ ـ ۱۶۵ با اندکى تلخیص و نیز بنگرید به اعلام الورى ۱/ ۲۵۹ ـ۲۶۳ سیره المصطفى / ۶۹۳ مبحث غدیر خم.

برگرفته از غدیر در آیینه قرآن و روایات، دکتر مجید عارف،  ص ۵ .

تصویر زیر کلیک نمایید

کلیک کنید تا به صفحه مورد نظر بروید

آرشیو سایت

بازدید سایت

افراد آنلاین : 7
تعداد کل مطالب : 446
بازدید امروز : 263
بازدید دیروز : 445
بازدید کل : 19981833