موضوعات سایت

برای تعجیل در فرج

من درهمه حـال از احوال پیـروانم آگاهم.امـام زمان(عج).

Loading ... Loading ...

ارزشیابی سایت

ارزیابی شما از سایت

Loading ... Loading ...

ورودی های سایت

برای ارزشیابی سایت،بفرماییدشما از کدام قشر جامعه هستید؟

Loading ... Loading ...

9:و.ه.ی

امام علی (ع):

َالذِّکرُ یونِسُ اللُّبَّ وَ یُنیرُ القَلبَ وَ یَستَنزِلُ الرَّحمَهَ؛

یاد خدا عقل را آرامش می دهد، دل را روشن می کند و رحمت او را فرود می آورد.

غرر الحکم ۲/۶۶/۱۸۵۸


امام علی (ع):

اُذکُرُوا اللهَ ذِکراً خالِصاً تَحیَوا بِهِ أفضَلَ الحَیاهِ وَ تَسلُکوا بِهِ طُرُقَ النَّجاهِ؛

خدا را خالصانه یاد کنید تا بهترین زندگی را داشته باشید و با آن راه نجات و رستگاری را بپیمایید.

بحار الانوار ۷۸/۳۹/۱۶


رسول اکرم (ص):

مَن أطاعَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ فَقَد ذَکَرَ اللهَ وَ إن قَلَّت صَلاتُهُ وَ صیامُهُ وَ تِلاوَتُهُ لِلقُرآنِ؛

هر کس خدای عزوجل را اطاعت کند خدا را یاد کرده است، هر کس نماز خواندن و روزه گرفتن و قرآن خواندنش اندک باشد.

بحار الانوار ۷۷/۸۶/۳


امام صادق (ع):

فی قَولِهِ تَعالی: (لَذِکرُ اللهِ أکبَرُ)_: ذِکرُ اللهِ عِندَ ما أَحَلَّ وَ حَرَّمَ؛

درباره آیه «یاد خدا بزرگتر است»_:به یاد خدا بودن در هنگام روبرئ شدن با حلال و حرام.

نور الثقلین ۴/۱۶۲/۶۱


امام باقر (ع):

کَأنَّ المُومِنینَ هُمُ الفُقَهاءُ أهلُ فِکرَهٍ وَ عِبرَهٍ، لَم یُصِمَّهُم عَن ذِکرِ اللهِ ما سَمِعوا بِآذانِهِم وَ لَم یُعمِهِم عَن ذِکرِ اللهِ ما رَأو امِنَ الزّینَهِ؛

گویا مومنان همان فقیهان (فرزانگان دین فهم) و اهل اندیشیدن و پند گرفتن هستند. شنیده های دنیوی، گوش آنها را از (شنیدن) یاد خدا کر نمی کند و زرق و برق دنیا چشم آنها را از یاد خدا کور نمی گرداند.

بحار الانوار ۷۳/۳۶/۱۷


امام صادق (ع):

قالَ: أوحَی اللهُ عَزَّوَجَلَّ اِلی موسی(ع) یا موسی، لا تَنسِنی عَلی کُلِّ حالٍ وَ لا تَفرَح بِکَثرَهِ المالِ، فَإِنَّ نِسیانی یُقسِی القُلوبَ وَ مَعَ کَثرَهِ المالِ کَثرَهُ الذُّنوبِ؛

خدای عزوجل به موسی وحی کرد: ای موسی در هیچ حالیمرا فراموش نکن و به ثروت زیاد شاد نشو، زیرا از یاد بردن من دلها را سخت می کند و همواره ثروت زیاد، گناهان زیاد است.

کافی ۸/۴۵/۸


امام سجاد (ع):

إنَّ قَسوَهَ البِطنَهِ وَ فَترَهَ المَیلَهِ وَ سُکرَ الشَّبَعِ وَ عِزَّهَ المُلکِ مِمّا یُثَبِّطُ وَ یُبَطِّیءُ عَنِ العَمَلِ وَ یُنسِی الذِّکرَ؛

پرخوری و سستی اراده و مستی سیری و غفلت حاصل از قدرت، از عوامل بازدارنده و کند کننده در عمل است و ذکر (خدا) را از یاد می برد.

بحار الانوار ۷۸/۱۲۹/۱


امام سجاد (ع):

یا مَن ذِکرُهُ شَرَفٌ لِلذّاکِرینَ وَ یا مَن شُکرُهُ فَوزٌ لِلشّاکِرینَ وَ یا مَن طاعَتُهُ لِلمُطیعینُ، صَلِّ عَلی مُحمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اشغَل قُلوبَنا بِذِکرِکَ عَن کُلِّ ذِکرٍ؛

ای آنکه یادش مایه شرافت و بزرگی یاد کنندگان است و ای آنکه سپاسگزاریش موجب دست یافتن سپاسگزاران (بر نعمتها) است و ای آنکه فرمانبرداریش سبب نجات فرمانبرداران است، بر محمد و آل او درود فرست و با یاد خود دلهای ما را از هر یاد دیگری باز دار.

صحیفه سجادیه از دعای۱۱


امام باقر (ع):

ذِکرُ اللِّسانِ الحَمدُ وَ الثَّناءُ وَ ذِکرُ النَّفسِ الجَهدُ وَ العَناءُ وَ ذِکرُ الرّوحِ الخَوفُ وَ الرَّجاءُ وَذِکرُ القَلبِ الصِّدقُ وَ الصَّفاءُ وَ ذِکرُ العَقلِ التَّعظیمُ وَ الحَیاءُ وَ ذِکرُ المَعرِفَهِ التَّسلیمُ وَ الرِّضا وَ ذِکرُ السّرِّ الرُّویَهُ وَ اللِّقاءُ؛

ذکر زبان حمد و ثناء، و ذکر نفس سختکوشی و تحمل رنج، ذکر روح بیم و امید، ذکر دل صدق و صفا، ذکر عقل تعظیم و شرم، ذکر معرفت تسلیم و رضا و ذکر باطن مشاهده و لقا است.

مشکاه الانوار صفحه۱۱۳


رسول اکرم (ص):

یَقولُ اللهُ عَزَّوَجَلَّ إذ کانَ الغالِبُ عَلَی العَبدِ الاِشتِغالُ بی، جَعَلتُ بُغیَتَهُ وَ لَذَّتَهُ فی ذِکری فَإذا جَعَلتُ بُغیَتَهُ وََ لَذَّتَهُ فی ذِکری عَشَقَنی وَ عَشَقتُهُ فَإذا عَشَقَنی وَ عَشَقتُهُ رَفَعتُ الحِجابَ فیما بَینی وَ بَینَهُ وَ صَیَّرتُ ذلِکَ تَغالُبَاَ عَلَیهِ لا یَسهو إذا سَهَا النّاسُ اُولئِکَ کَلامُهُم کَلامُ الأنبیاءِ اُولئِکَ الأبطالُ حَقّاً؛

خدای عزوجل می فرماید: هرگاه یاد من بر بنده ام غالب شود، خواهش و خوشی او را در یاد خود قرار دهم و چون خواهش و خوشی او را در یاد خود قرار دهم عاشق من شود و من نیز عاشق او گردم و چون عاشق یکدیگر شدیم حجاب میان خود و او را بردارم و عشق خود را بر جان او چیره گردانم، چندان که مانند مردم دچار سهو و غفلت نمی شود، سخن اینان سخن پیامبران است، اینان براستی قهرمانند.

کنز الاعمال ۱/۴۳۳/۱۸۷۲

رسول اکرم(ص):

خَیرُ بَیتٍ فِی‌المُسلِمینَ بَیتٌ فیهِ یَتیمٌ یُحسَنُ إِلَیهِ وَ شَرُّ بَیتٍ فِی المُسلِمینَ بَیتٌ فیهِ یَتیمٌ یُساءُإِلَیهِ أنَا وَ کافِلُ الیَتیمِ فِی‌الجَنَّهِ هکَذا؛

بهترین خانه‌های مسلمانان خانه‌ای است که در آن یتیمی باشد و به او نیکی کنند و بدترین خانه‌های مسلمان خانه‌ای است که در آن یتیمی باشد و با او بدی کنند، من و سرپرست یتیم در بهشت مانند دو انگشت همراهیم.

نهج الفصاحه ح ۱۵۱۰


رسول اکرم(ص):

یا عَلیُّ إذا بَکَی الیَتیمُ اهتَزَّ العَرشُ، فَیَقولُ اللهُ عَزَّوَجَلَّ لِجَبرَئیلَ: وَسِّع فِی النّارِ لِمَن أبکاهُ فَإِنّی اُبکیهِ، وَوَسِّع فِی الجَنَّهِ لِمَن أضحَکَهُ فَإِنّی اُضحِکُهُ؛

ای علی هرگاه یتیم بگرید، عرش به لرزه می‌افتد، سپس خداوند عزوجل به جبرئیل می‌فرماید: آتش دوزخ را برای کسی که او را گریاند، گسترش بده که من او را خواهم گریاند. و برای کسی که او را خنداند در بهشت جایی باز کن که من او را خندان سازم.

میراث حدیث ۲/۴۸/۱۹۸


امام علی(ع):

ما مِن مُؤمِنٍ وَلامُؤمِنَهٍ یَضَعُ یَدَهُ عَلی رَأسِ یَتیمٍ تَرَحُّماً لَهُ إِلّا کَتَبَ اللهُ لَهُ بِکُلِّ شَعرَهٍ مَرَّت یَدُهُ عَلَیها حَسَنَهً؛

هیچ مرد و زن مؤمنی نیست که دست محبت بر سر یتیمی بگذارد،مگر این که خداوند به اندازه‌ی هر تار مویی که بر آن دست کشیده است ثوابی برایش بنویسید.

بحارالأنوار ۷۵/۴/۹


رسول اکرم(ص):

کُن لِلیَتیمِ کَالأبِ الرَّحیمِ، وَاعلَم أنَّکَ تَزرَعُ کَذلِکَ تَحصِدُ؛

برای یتیم چون پدر مهربان باش، و بدان که هر چه کِشت کنی همان می‌دروی.

بحارالأنوار ۷۷/۱۷۱/۷


رسول اکرم(ص):

مَن عالَ یَتیماً حَتّی یَستَغنیَ عَنهُ أوجَبَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ بِذلِکَ الجَنَّهَ کَما أوجَبَ اللهُ لِآکِلِ مالِ الیَتیمِ النّارَ؛

هر کس یتیمی را سرپرستی کند تا آن که بی‌نیاز گردد، خداوند به سبب این کار بهشت را بر او واجب سازد، همچنان که آتش دوزخ برخورنده‌ی مال یتیم واجب ساخته است.

بحارالأنوار ۷۵/۴/۸


رسول اکرم(ص):

أتُحِبُّ أن یَلینَ قَلبُکَ وَ تُدرِکَ حاجَتَکَ؟ اِرحَمِ الیَتیمَ وَامسَح رَأَسُه وَ أطعِمهُ مِن طَعامِکَ یَلِن قَلبُکَ وَ تُدرِک حاجَتَکَ؛

آیا دوست داری نرمدل شوی و به خواسته‌ات برسی؟ به یتیم مهربانی کن و دست محبت بر سر او بکش و از غذایت به او بخوران. تا دلت نرم شود و به خواسته‌ات برسی.

نهج الفصاحه ح ۲۷


رسول اکرم(ص):

ثَلاثَهٌ فی ظِلِّ العَرشِ یَومَ القیامَهِ یَومَ لاظِلَّ إلّا ظِلُّهُ… وَامرَأهٌ ماتَ زَوجُها وَ تَرَکَ عَلَیها أیتاماً صِغاراً وَ قالَت: لا أتَزَوَّجُ عَلی أیتامی حَتّی یَموتوا أو یُغنیَهُمُ اللهُ…؛

سه کس روز قیامت هنگامی که سایه‌ای جز سایه عرش نیست در سایه‌ی آن دارند… و زنی که شوهرش بمیرد و اطفال صغیری باقی گذارد و او گوید من با وجود یتیمان خود شوهر نمی‌کنم تا بمیرند یا خداوند آنها را بی‌نیاز کند.

نهج الفصاحه ح ۱۲۲۰


رسول اکرم(ص):

 مَن أحسَنَ إلی یَتیمٍ أو یَتیمَهٍ کُنتُ أنَا وَ هُوَ فِی الجَنَّهِ کَهاتَینِ؛

هر کس به پسر و یا دختر یتیمی نیکی کند، من و او در بهشت مانند این دو انگشت همسایه‌ی یکدیگریم.

کنز العمال ۳/۱۶۸/۵۹۹۹


امام باقر(ع):

 أربَعٌ مَن کُنَّ فیهِ بَنَی اللهُ لَهُ بَیتاً فِی‌الجَنَّهِ: مَن آوَی الیَتیمَ وَ رَِحِمَ الضَّعیفَ وَ أشفَقَ عَلی والِدَیهِ وَ أنفَقَ عَلَیهِما وَ رَفِقَ بِمَملوکِهِ؛

چهار چیز است که اگر در کسی باشد خداوند خانه‌ای در بهشت برای او بنا می‌کند: کسی که یتیمی را پناه بدهد، به ناتوان رحم کند، نسبت به پدر و مادرش دلسوز و مهربان باشد، برای آنها خرج کند و با مملوک خود مدارا نماید.

محاسن ۱۸/۲۳


رسول اکرم(ص):

لَمّا اسریَ بی إِلَی السَّماءِ رَأیَتُ قَوماً تَقذَفُ فی أجوافِهِمُ النّارُ وَ تَخرُجُ مِن أدبارِهِم، فَقُلتُ: مَن هؤُلاءِ یا جَبرَئیلُ؟ فَقالَ: هؤُلاءِ الَّذینَ یَأکُلونَ أموالَ الیَتامی ظُلماً؛

شبی که به آسمان برده شدم گروهی را دیدم که در شکم‌های آنان آتش افکنده می‌شود و از مخرجشان خارج می گردد. گفتم ای جبرئیل، اینها کیسند؟ گفت: اینها کسانی هستند که اموال یتیمان را به ناحق می‌خورند.

بحارالأنوار ۷۹/۲۶۷/۲

تصویر زیر کلیک نمایید

کلیک کنید تا به صفحه مورد نظر بروید

آرشیو سایت

بازدید سایت

افراد آنلاین : 3
تعداد کل مطالب : 446
بازدید امروز : 133
بازدید دیروز : 450
بازدید کل : 19982153